UBoNwaN's profile~✲ § ŧ ♥ þ » ♂ ß ë ş ï ⓓ...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    September 23

    ☆ 。 ° 。 ~ Quarter Mile ~ 。 ° 。☆

     
     
     
     
    Image hosting by Photobucketขอเปงกำลังใจให้เพื่อนๆทุกคนที่จะสอบนะคะImage hosting by Photobucket
     
     
    พอดีเพิ่งเปิดเทอมได้เดือนฟ่าๆเลยไม่มีเวลาอัพช่วงนี้ใกล้สอบ Mid แล้วเลยไม่มีไรมากพอมีเวลาเลยแวะมาอัพ
    เพราะโดนข้อหาว่าดอง..จิงๆไม่ได้อยากดองเลยนะแต่ไม่มีเวลาเอง
    วันหนึ่งๆน่าจะมีสัก30ชม.ถึงจะพอว่ามะอีก 6ชม.ที่เพิ่มมาจะเล่นคอมให้หมดเลย 555
    ถึงไม่มีเวลาแวะไปเยี่ยมเปซใครแต่ก้อคิดถึงทุกคนนะ
    เปงห่วงเสมอ ตอนนี้ก้อยก้อไม่ค่อยสบายหรอกเปงหวัดยังไม่หายเลย
    ก้อฝนเล่นตกทุกวันเลยน่าเบื่อมากๆไม่มีเวลาไปออกกำลังกายเลย
    กะจะลดน้ำหนักสัก 3 กก. แบบว่าอยากเปงนางแบบ กร๊ากก
    ก้อขอให้เพื่อนๆทุกคนที่กำลังจะสอบทำขอสอบให้ได้นะคะขอให้ได้เอ  ทุกคนเลย
    อย่าลืมตั้งใจอ่านหนังสือกันด้วยนะ สู้ๆๆ
     
     
     
     
     
    ใกล้ฤดูหนาวแล้วก้ออยากให้เพื่อนๆเตรียมพร้อมตอนรับหน้าหนาวกันให้เต็มที่
    อีกไม่กี่เดือนก้อจะปีใหม่แล้ว อีกไม่นานหลายๆคนก้อจะปิดเทอมกันแล้วแต่ก้อยกว่าจะปิดก้อธันวา เห้อ..อีกตั้งนาน
    วันนี้ก้อมีเรื่องมาฝากเพื่อนๆนะคะอ่านดูแล้วนำไปใช้ได้นะ..
    เป็นเรื่องที่สมาชิกใน lancerclub เจอมาครับ ผมเห็นว่าน่าจะมีประโยชน์แก่คนที่อยู่ในละแวก
    พุทธมณฑลสาย4 -ศาลายา ได้ระวังตัวไว้ เริ่มเลยแล้วกัน
    ------- ------- ------- ------- ------- ------- ------- ------- ------- -------

    ประมาณเวลา 22.30 น. ของวันที่ 9 กันยายนผมกำลังขับรถจาก เซ็นทรัลพระราม2 มุ่งหน้ากลับบ้านซึ่งอยู่พุทธมณฑลสาย4 เลือกใช้เส้นทางปิ่นเกล้านครชัยศรี
    ใช้ความเร็วประมาณ 120เมื่อขับมาถึงบริเวณทางลงสะพานคู่ขนานลอยฟ้า ก็มีรถกระบะ Triton สีดำทะเบียน ตต 814 เปิดไฟสูงและขับจี้ท้ายรถผมอย่างกะชั้นชิด
    ซึ่งผมคิดว่าคงจะแกล้งผมจึงเพิ่มความเร็วและขับหนีไป จนไม่เห็นรถคันดังกล่าวจึงรถความเร็วและขับปกติจนมาถ ึงทางเบี่ยงเพื่อเลี้ยวเข้า ถ. สาย4
     ผมหันไปมองกระจกหลังเห็นรถคันดังกล่าวอีกครั้งซึ่งรถ คันดังกล่าวปิดไฟหน้แล่นพุ่งเข้ามาหาผมและโยกรถเข้า ใส่ผม
    ซึ่งผมระวังตัวไว้อยู่แล้วจึงหลบได้ทัน และได้เร่งความเร็วขับหนีไปอีกครั้งซึ่งรถคันดังกล่า วก็เปิดไฟสูงและขับไล่จี้ผมอย่างไม่ลดละ
     จนมาถึงทางกลับรถผมต้องกลับรถเพื่อที่จะเข้าซอยหมู่บ ้าน ซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามซึ่งมองในกระจกหลังก็เห็นรถคันดั งกล่าวตามมาลิบ ๆ
    ในใจผมคิดว่าเขาคงจะแซงตรงไป แต่ไม่ใช่อย่างที่คิดเขากลั
    บรถและตามผมเข้าซอยหมู่บ้ าน ฝ่าป้อมยามที่คอยแลกบัตร และตามผมมาจนถึงหน้าประตูบ้าน และลงจากรถมา
    เป็นชายร่างใหญ่ 3 คนทำท่าทางเหมือนเป็นตำรวจ มีอาการเมา แล้วตะคอกใส่ผมว่า เมิงหนีกูทำไม ทำไมไม่จอด ขอดูใบขับ
    และจะขอค้นรถ ผมจึงถามว่าเป็นใครมีสิทธิอะไรจะมาค้นรถเป็นตำรวจหรื อเปล่า จากนั้นเขาทำท่าจะควักอาวุธที่อยู่ด้านหลัง
    และเดิมผลักอกผม ผมจึงเดินเข้าไปจะผักอกเขาคืน แต่เพื่อนเขา ก็เข้ามาเหมือนจะทำร้ายผม แต่ทันใดนั้นเพื่อนเขาก็หยุด
     เพราะผมหันไปด้านหลัง น้องผมและเพื่อน ๆ ของเขาประมาณ 5-6 ออกมายืนถือไม้ ถือมีดอยู่หน้าประตูบ้าน เขาจึงหยุดชะงักลง
    และพูดกลับผมดีขึ้นแล้วอธิบายว่าเขาเป็นหน่วยข่าวกรอ งพิเศษ ได้รับคำสั่งให้ติดตามรถซิ่ง
    ขับฝ่าไฟแดงมาจากบางใหญ่ (ซึ่งคนละทางกับผม และทางที่ผมขับมาไม่มีไฟแดงเลย) และเขาก็จบลงด้วยคำว่าไล่ตามผิดคัน
    และเขาก็อ้างว่าทำไมผมไม่จอด ซึ่งจากที่ผมเล่ามาทั้งหมดข้างต้น เป็นใคร ผมก็ว่าคงไม่จอดและถ้าจอดผมอาจจะโดนทำร้ายล่างกาย
     หรืออย่างอื่นก็ได้ไม่มีใครรู้ และเขาก็ขอโทษและจะกลับไป แต่ผมไม่ยอมให้กลับเนื่องจากในตอนที่เขาเปิดประตูรถน ั้น
    ประตูรถเขาได้กระแทกประตูรถผมเป็นรอยบุบ ซึ่งผมต้องการให้เขารับผิดชอบ แต่เขาไม่ยอมรับว่าเกิดจากรถเขา
    ผมจึงต้องโทรแจ้งตำรวจ เมื่อตำรวจมาก็สอบถามเรื่องราวต่าง ๆ
    และขนรถเขาแต่ไม่พบสิ่งปรกติ จากนั้นตำรวจได้ให้ผมและคู่กรณีไปที่ สถาณีตำรวจโพธิ์แก้ว
    และสอบปากคำผมและคู่กรณีอีกครั้ง แต่ตำรวจกลับทำอะไรไม่ได้ ได้แต่บอกว่าไม่มีหลักฐานและพยายามให้ผมยอมความซึ่งตอนนั้นก็เป็นเวลาประมาณตีสามแล้ว
    ซึ่งผมดูรูปการแล้วคงไม่มีอะไรดีขึ้นจึงได้แต่จำใจยอ มความ จึงเกิดความรู้สึกว่าความปลอดภัยมันอยู่ตรงไหน
    เจ้าหน้าที่เลว ๆ พวกนี้ยังคงลอยนวลอยู่ แล้วถ้าผมถูกเขาขับรถไล่ทันก่อนถึงบ้านผมอาจจะโดนรุม กระทืบแล้ว หรืออาจโดนขู่เอาเงินก็ได้
    แล้วผมก็กลับบ้านนอน แต่มันยังไม่จบเมื่อตื่นเช้ามาผมได้ข่าวอีกว่า กลุ่มคนดังกล่าวได้กลับมาที่หมู่บ้านผมและทำร้ายร่าง กาย รปภ ของหมู่บ้าน
    ที่ไม่ยอมให้เขาเข้าไปในหมู่บ้านผมอีกครั ้ง ซึ่งผมได้ให้ รปภ ไปแจ้งความเพื่อดำเนินคดี ซึ่งผลจะออกมาอย่างไร ตำรวจจะเป็นที่พึ่งของประชาชนได้หรือไม่
    ยังไงผมจะมาเล่าให้ฟังอีกครับ ส่วนรูปของคนกลุ่มนี้ผมได้ถ่ายภาพไว้และจะลงให้เพื่อ น ๆ พี่ ๆ ดูภายหลังฮะ เพื่อใครอยู่แถวเดียวกับผมจะได้ระวังตัวไว้ฮะ
    -------------------------------------------------------------------------
    สถานการณ์ล่าสุดนะครับ แล้วก็มีรูปไอ้คนนั้นด้วย
    คุณพ่อของเพื่อนผมที่เป็นนายทหารได้ให้ความกรุณาช่วย เหลือส่งเรื่องราวของผมเข้าไปในกรมทหาร ให้ช่วยสืบประวัติของกลุ่มคนดังกล่าวให้ครับ ซึ่งทางลูกชายของ พล.ท นันทวัฒน์ (มียศเป็นผู้กอง) ได้ติดต่อกลับมา และผู้กองได้รับปากว่าจะสืบเรื่องราวดังกล่าวให้ ซึ่งถ้าหากกลุ่มคนดังกล่าวนำชื่อคุณพ่อของผู้กองมาแอ บอ้างก็จะจัดการให้ และในเย็นวันเดียวกัน (13 กย 2550) ท่านก็ได้ติดต่อกลับมา ว่ากลุ่มคนดังกล่าวได้ถูกผู้บังคัญบัญชาเรียกพบแล้ว พร้อมกับจะให้หัวหน้าพากลุ่มคนดังกล่าวมาขอโทษผมที่บ ้าน และจะรับผิดชอบนำรถผมไปซ่อมให้ ผมจึงคิดว่าคงยุติเรื่องที่เกิดขึ้นไว้ที่ตรงนี้ฮะ แต่ยังไงก็แล้วแต่ต้องขอขอบคุณ พี่ ๆ เพื่อนทุกคนนะครับ ที่ให้คำแนะนำ ช่วยหาข้อมูล และ ถามไถ่กันมาตลอดทั้งอาทิตย์เลย และที่ผมอยากจะฝากไว้อีกอย่างคือก็ขอให้เพื่อนขับรถก ันอย่างระมัดระวัง มีน้ำใจให้กันนะครับ จะได้ไม่มีปัญหากันบนท้องถนน ขอบคุณสำหรับทุกความห่วงใยครับ ขอบคุณจริง ๆ
    --------------------------------------------------------------------------

    เมื่อวานทางผู้ใหญ่ที่ดำเนินเรื่องให้ผม ได้นัดให้ผมและคู่กรณีมาพบกัน ซึ่งทางคู่กรณีขอนัดเป็นบ่ายสองโมงวันอาทิตย์ (กันยายน 2550) ที่ตลาดน้ำตลิ่งชัน ผมก็เดินทางไปรอพบแต่ทางคู่กรณีผมไม่มา ทางผู้ใหญ่จึงโทรไปตาม แต่เขาตอบว่าติดภาระกิจอยู่ไ่ม่สามารถมาได้ แต่ขอเลื่อนนัดเป็น หกโมงเย็นที่ สภต โพธิ์แก้วและเขาจะไปพร้ิอมกับพรรคพวกประมาณ 30 คน ซึ่งทางผู้ใหญ่ได้ติดต่อให้ผมได้โทรศัพท์เล่าเรื่องร าวให้ ผู้กำกับ สภต โพธิ์แก้วได้รับรู้เรื่องราวที่เกิดขี้น ซึ่งทางท่านผู้กำกับได้บอกกับผมว่าจะกำชับให้ ร้อยเวรติดตามคดีให้หลังจากนั้นไม่่นานนัก ร้อยเวรที่ดูแลคดีได้โทรติดต่อผม ผมจึงเล่าเหตุการณ์ให้ฟัง และบอกว่า กลุ่มคนดังกล่าวจะมา ที่ สภต. พร้อมคนประมาณ 30 คน ซึ่งผมคงไม่สะดวกไป เพราะเกรงว่าจะเป็นอันตรายในภายหน้าหากกลุ่มคนดังกล่ าวจำผมได้ ทางร้อยเวรบอกว่าไม่เป็นไร แต่จัดการดำเนินคดีในเรื่อง ทำบัตรปลอมของทางราชการให้ พอเ้วลาประมาณ 19.00 ร้อยเวรโทรมาแจ้งผมว่า พวกมันมากันสองคันรถกระบะ แต่ทางร้อยเวรนั่งทำงานอยู่บนชั้นสองพอจะลงมาประกฏว่ าพวกนั้นไหวตัวทันจริงหนี้ออกมาก่อน และบอกผมว่า ทางท่านผู้กำกับกำชัยว่าให้ติดตามตัวมาดำเนินคดีให้ไ ด้ทุกข้อเท่าที่จะเป็นไปได้ ซึ่งก็ต้องรอกันต่อไปฮะ

    -------------------------------------------------------------------------
     
     
     
     
     
     
     
     
    Image hosting by Photobucket วันเสาร์ที่ 29 กันยายน 2550Image hosting by Photobucket 

    Image hosting by Photobucket เชิญ สมาชิก FIT Club เข้าร่วมแข่ง Quarter Mile Image hosting by Photobucket 

    Image hosting by Photobucket รายการImage hosting by Photobucket 
    CASTROL EDGE BENDIX
    Drag Racing Festival 2007,

    Image hosting by Photobucket ณ. สนาม BANGKOK DRAG AVENUE คลอง 5Image hosting by Photobucket 

    Image hosting by Photobucket รุ่น FIT Club BRACKET 20 Sec Image hosting by Photobucket 

    +เริ่มซ้อมประมาณ 13.00-14.00 น.
    +แข่งขันประมาณ  14.30-15.30น.
    +กติกาการแข่งขัน: มาตรฐานแข่งขันควอเตอร์ไมล์ทั่วไป
    +ค่าสมัคร 300 บาท
    +ถ้วยรางวัล ของรางวัล อื่นๆอีกมากมาย

    ข้อตกลงในการแข่งขัน
    +ของที่ระลึกจากทาง SPONSOR ต่างๆผู้ที่ชนะในอันดับต่างๆจะได้รับไปตามที่ทางผู้จัดได้จัดให้ เช่น ถ้วยรางวัล, Voucher, ของรางวัลต่างๆมากมาย

    หมายเหตุ
    +การแข่งขันนี้มีจุดประสงค์เพื่อเป็นการฝึกทักษะในการขับรถแบบควอเตอร์ไมล์
    +สมาชิก FIT Club ทุกคน สามารถสมัครในการแข่งขันได้ทุกคน
    +ผู้ที่จะเข้าร่วมแข่งขัน ขอให้ลงชื่อในกระทู้นี้ด้วยครับ เพื่อที่จะได้ทราบปริมาณผู้ลงแข่งขัน เพื่อที่จะได้แจ้งให้กับผู้จัดได้ทราบต่อไป
    +การแข่งขันครั้งนี้จัดเพื่อสร้างความสัมพันธ์อันดีภายใน FIT Club ครับ

    งานนี้กะจะลงแข่งกะเขาด้วยเพื่อนๆเปงกำลังใจให้ด้วยนะ
    อยากได้ถ้วยอีกใบ555+ใครว่างๆก้อแวะไปดูได้นะค่าบัตรเข้าคนละ 60 บาท
    แล้วจะถ่ายรูปสวยมาให้ดูกันนะคะ
      
     
     
    ภาพที่คลอง 5 วันที่ 31 มีนาที่ผ่านมา
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    พริตตี้สาวสวย
     
     
    พริตตี้ Castrol
     
    คราวนี้ก้ออัพเยอะเลยไม่รู้จะอัพเรื่องอะไรเลยเอาสาระมาฝากเพื่อนๆนิดนึง
    แล้วเจอกันใหม่นะคะ คิดถึงทุกคนนะ...แล้วก้อยจะแวะไปคอมเม้นต์ทุกคนนะคะ บะบาย
     
     
     
     
    *~ก้อย กะ กอล์ฟ~*
     

    July 25

    ผ่านไปสักทีได้ไหม T_T

     
     
     
          
     
     
     
     
     
       ขอให้สิ่งร้ายๆจงผ่านไปความสุขกลับมาที
     
     
     
    ฮือๆช่วงนี้ทำไมมันแย่จัง เจอแต่ปัญหาหนักเมื่อไหร่จะผ่านปัญหานี้ได้เนอะ
     
    คิดถึงคิตตี้น้อย เกลียดจังเลยพวกน่าเลือดไม่มีความสงสารเพื่อนมนุษย์ด้วยกันเลยขอให้ชาตินี้อย่าได้เจริญๆกะเขาเลย
     
    อยู่ไปก้อทำให้หนักแผ่นดิน เซงๆๆ เบื่อๆดูก้อยเปงคนใจร้ายไปเลยต้องมานั่งแช่งพวกบ้า
     
    อยากระบายๆอยากบอกเพื่อนๆแต่ก้ออายๆสงสารตัวเองจังเลย  ฮือๆ ไม่เคยทำอะไรไม่ดีกับใครเลย
     
     ทำไมต้องเจอเรื่องร้ายๆแบบนี้อยากให้ผ่านช่วงนี้ไปเร็วอยากให้ปัญหาที่มัดคออยู่แก้ได้สักที สาธุ
     
    อยากตื่นมาเจอแต่สิ่งที่ดีนอนก้อนอนไม่หลับกินก้อไม่ลงตอนนี้ยิ่งว่าผีดิบเลย
     
     
     
     
     
    ไม่รู้จะอัพอารายดี แต่พอว่างๆแล้วมันจะร้องไห้ฟุ้งซ่านอกหักยังไม่แย่เท่านี้เลย
     
    เลยเอาสตอรี่ดีๆมาฝากเพื่อนๆหวังว่าอ่านแล้วคงชอบกันนะ ขอบใจกอล์ฟนะที่อยู่ข้างๆก้อยเสมอก้อยก้อจะอยู่ข้างๆกอล์ฟเหมือนกัน
     
    ขอบคุณคุณพ่อ คุณแม่ คุณลุง และคุณป้าที่ช่วยกันขอให้ผ่านไปได้เร็วสักทีขอให้คนที่มันทำกับคุณแม่
     
    ทรมานๆๆยิ่งกว่าพวกเราตอนนี้ด้วย โอมเพี้ยง
     
     
    "น้อยใจ"
    อาการอ่อนแอของจิตใจ . . . ที่ไม่ได้รับการตอบสนอง
    ยามที่เกิดความต้องการให้คนเอาใจ
    วิธีแก้ . . . อย่าเอาแต่ใจ


    "เจ็บใจ"
    อาการเป็นพิษของจิตใจ . . . ที่ลามมาจากหาง เวลามีใครมาเหยียบมัน
    วิธีแก้ . . . ตัดหางทิ้งซะ อย่ายกหางตัวเอง


    "ละอายใจ"
    อาการใฝ่ดีของจิตใจ . . . ที่ออกมาชี้หน้าด่าเรา
    ข้อแนะนำ . . . เมื่อละชั่วได้ ก็ไม่อายแก่ใจ


    "เสียใจ"
    อาการวูบทางจิตใจ . . . เกิดจากความไม่มั่นคง
    เพราะชอบเอาใจไปผูกเอาไว้กับสิ่งอื่น
    วิธีแก้ . . . ตัดใจซะสิ อย่าไปผูกมันไว้


    "ใจหาย"
    อาการนี้ . . . ชื่อก็บอกอยู่แล้ว
    วิธีแก้ . . . หายใจเข้าสิ หายใจลึกๆ แล้วจะเลิกใจหาย


    "หลายใจ"
    อาการสืบพันธุ์ของจิตใจ โดยการแบ่งตัว
    นำไปสู่อาการน้อยใจ . . . แก่คนรอบข้างได้ในเวลาต่อมา
    วิธีแก้ . . . ระลึกไว้ มีแต่พวกอะมีบาที่ใช้วิธีแบ่งแบบนี้


    "ทำใจ"
    อาการที่แปลกที่สุดของใจ . . .
    ยิ่งทำมากเท่าไร . . . ใจยิ่งว่างเท่านั้น
    ข้อแนะนำ . . . ทำทุกครั้ง ทำบ่อยๆ ค่อยๆ ทำ

     

     
     
     
     
     
     
    *~ ก้อย กะ กอล์ฟ ~*
     
      ความสงบสุขคืนมาสู่เราขอให้รักจงเจริญ
     
     
     
     

    July 08

    กลับมาแว้ว..

     
    * ~ ก้อย กะ กอล์ฟ ~ * 
     
     
     
     
      กลับมาแล้ว..ขอโทดเพื่อนๆที่หายไปเลย  
     
      ไม่มีเวลาว่างเลย ยุ่งมากๆขอบคุงสำหรับคอมเม้นต์ทุกคอมเม้นต์เด่วจะเม้นต์กลับให้หมด  
     
      อย่าโกด อย่างอนก้อยนะ.. เพราะตอนนี้ปิดเทอมยาวเลย เลยขอแอบหนีไปพักผ่อนเต็มๆเลยอีกอย่างไม่ได้อยู่คอนโดอ่ะ  
     
      อยู่บ้านคอมที่บ้านไม่ค่อยว่างจะใช้คอมทีต้องต่อสู้กันกะน้องๆเราเปงพี่ต้องเสียสละ  ฮือๆๆ  
     
      ไม่รู้จะอัพอารายดีเลยเอาจากเว็บมาฝาก  
     
      เผื่อเพื่อนๆบางคนกำลังตกอยู่ในสถานการณ์นี้อยู่...อิอิ  
     
     
     
      ขอให้ทุกคนมีความสุขนะจ๊ะ  ฝนตกบ่อยๆดูแลตัวเองด้วยนะ
     
     
     
     
     
     
     
     
     ♡ "อยากลืม" หมายถึง "ไม่มีวันลืม" ♡


    " อยากลืม"  " ฉันอยากลืมเขาให้ได้"
    " ฉันจะพยายามลืมเขาให้ได้"
    " ฉันจะพยายามลืมมัน"
    เชื่อมั่นได้ 100% ว่า เขาคนนั้น
    หรือเรื่องราวเหล่านั้น " ไม่มีวันลืม" 
     
    คนเราลองจำเรื่องอะไรเข้าไปไว้ในหัวสมองแล้ว
    แสดงว่า...มันคงเป็นที่สุดในชีวิต...หรือไม่ มันก็คง
    ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญในชีวิต
    ลืมยาก...เลยอยากลืม

    ไอ้ที่อยากลืม...ก็คงเป็นความทรงจำที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่...
    คิดทีไรก็เศร้า
    ทำให้คิดถึงคนที่ไม่อยากคิดถึง...
    คิดถึงเรื่องที่ไม่อยากจำ 
     
    เราล้างสมอง...หรือทำลายความทรงจำยาก
    แต่เราสร้างความทรงจำใหม่ๆ ได้ไม่ยาก
    ลองทำให้ทุกวันต่อจากนี้ไป...ดีที่สุด...
    เท่าที่เราจะทำได้
    เพราะยังไงๆ วันนี้...ก็ต้องกลายเป็น "เมื่อวาน"
    ของวันพรุ่งนี้อยู่วันยังค่ำ

    ถ้าใครบอกว่า " ทำวันนี้ให้ดีที่สุด"
    คงต้องขอแถมท้ายเข้าไปอีกว่า " ทำวันนี้ให้ดี
    สำหรับวันพรุ่งนี้...ให้วันนี้กลายเป็นวันวานที่ดี"

     

     

      เพราะเมื่อไหร่ที่ "จำไปแล้ว"  "จำไว้เลย ว่า ไม่ มี วัน ลืม "   

     
     
     
     
     
     
     
     
    March 23

    *~ H@ppy Birthday ~*

     
     
     
     
     
     

     
     
     
    ผ่านการสอบซะทีแต่ก้อเหลืออีกแค่เดือนเดียว ก้อจะสอบอีกละเหนื่อย...เหนื่อย
     
    ไม่ค่อยมีเวลาเลย เลยดองเปซไว้นานเลย อิอิ
     
    คิดถึงทุกๆคนนะคะ
     
    ขอบคุงสำหรับเค๊กวันเกิดที่เพื่อนๆส่งมาให้นะ
     
    ขอบใจมากๆมันสวยไปหมดอะจนไม่รู้จะเลือกอันไหน...อิอิ
     
    รูปนี้ทอมเปงคนส่งมาให้น่ารักมากๆ..
     
    และอีกหลายรูปที่เหลือก้อเปงของพี่ก้อยพี่สาวคนสวยของก้อยเอง
     
    ขอบคุงมากๆเลยนะคะ..
     
    วันที่ 31 นี้ก้อเปงวันเกิดก้อยแระ ก้อยก้ออายุครบ 22 ถ้วนละแก่จังเลยเนอะ อิอิ
     
    H@ppy Birthday to you
      
     H@ppy Birthday to you
     
      H@ppy Birthday .....H@ppy Birthday ....
     
     H@ppy Birthday to you  
     
     
    KOiLyKOiLy
     
     
     
     วันเกิดปีนี้ก้อคงไม่มีอะไรพิเศษเหมือนทุกๆปีและยิ่งแย่กว่าเดิม
     
    เพราะไม่ได้อยู่กะครอบครัวเซงเลย...เหอะๆๆ
     
    คนที่อยากจะอยู่ด้วยเค้าก้อคงไม่มีเวลาและไม่สนใจหรอก สงสารตัวเองจังเลยอ่ะ
     
    ไม่เปงไรยังมีเพื่อนๆคอยอวยพรเยอะแยะจิงปะ..
     
    ขอบคุงทุกๆคอมเม้นต์นะ..
     
     
     
     H@ppy Birthd@y To Me
     
     
    KOiLy
     
     
     
    อยากขอบคุงคุณแม่ที่ร๊ากและคุณพ่อที่ร๊าก
     
    ที่ทำให้ก้อยได้เกิดมาอยู่บนโลกนี้ 22 ปีแล้วขอบคุงที่เลี้ยงมาอย่างดี
     
    มีข้าวกิน มีที่อยู่ ให้การศึกษา ให้ก้อยมีทุกสิ่งทุกอย่างในวันนี้
     
    ร๊ากแม่ กะ พ่อ ที่สุดเลยคะ
     
    February 12

    ขอบคุณความรัก..ที่ทำให้เรามีวันนี้

     
     
                                               
           
     
     
     
     
    * ~ ค ว า ม รั ก ~ *
     
     
     
     
              
    KOiLy  
     
     
     
     
    อัพคราวนี้ใกล้วาเลนไทน์..เลยจะมาเล่าเรื่องความรักให้เพื่อนๆฟังกัน
    ก้อไม่ใช่ความรักของใครหรอกเปงเรื่องความรักของก้อยเองจ้า
    ก้อเริ่มจากเคยเสียใจอย่างมากกะกอล์ฟ
    ก้อเลยเอาแต่เที่ยวอยู่กะเพื่อนวันๆไม่สนใจครายเลย
    ก้อมีเพื่อนในสเปซในเอมบ้างที่ทำให้ไม่เหงาและให้กำลังใจให้ก้อยรู้สึกดีตลอดมา
    แล้วพรมลิขิตก้อทำให้ก้อยมาเจอผู้ชายคนหนึ่งโดยบังเอิญ
    เขาชื่อเหมือนแฟนเก่าก้อเลย
    แล้วเพื่อนของเค้ายังรู้จักกับแฟนเก่าก้อยอีกมันช่างเปงเรื่องบังเอิญ
    และโลกกลมมาก...จิงมะ
    ไม่รู้เพราะอะไรถึงได้ถูกโฉลกกะคนชื่อกอล์ฟ
    แต่กอล์ฟคนปัจจุบันเขาทำให้ก้อยมีความสุขมาก...และยิ้มได้
    ทำให้รู้สึกว่าก้อยเคยมีความรัก โดยที่ไม่เคยเจ็บปวดมาก่อน
    ทั้งที่เคยกลัวจะมีรักครั้งใหม่ แต่ตอนนี้กลับเปิดใจไม่กลัว
    ไม่ว่าจะทำอะไร ก้อรู้สึกว่ามีคนอีกคนที่อยู่ข้างๆ
    แม้เราจะเพิ่งคบกันได้ไม่นาน
    บางที่สิ่งที่ก้อยคิด อยากจะพูด อยากจะทำ
    เขาเองก้อรู้สึกได้  โดยที่ก้อยยังไม่ได้พูดหรือทำ
    ก้อยไม่รู้ว่ามันจะยาวนานไหม..แต่ที่ก้อยรู้ดีคือวันนี้ก้อยจะทำให้ดีที่สุด
    ..และพรุ่งนี้ก้อต้องดีกว่าวันนี้..
    อยากให้เพื่อนๆทุกคน มีความสุขและความรักที่สดใส
    อยากให้ตื่นขึ้นมาแล้วเจอแต่รอยยิ้มของความสุข
    สมหวังกันทุกๆคนนะคะ
    ขอบคุงสำหรับกำลังใจและความรู้สึกดีๆของทุกคนเสมอมา
    ทุกๆคอมเม้นต์มีความหมายมากเวลาก้อยอ่านมันทำให้ก้อยรู้สึกดีขอบคุงเพื่อนทุกคนนะ
     
     
     
     
    เชื่อในตัวฉันขอให้มั่นใจ. . .ฉันจะไม่ทำให้เธอผิดหวัง
     
     
     
            
        
     
     
    เป็นเพราะเธอที่เดินเข้ามา..
     
    ทำให้รู้ว่าตัวฉันต้องการอะไร..เธอคือทุกสิ่งที่ยิ่งใหญ่
     
    เปลี่ยนให้วันเวลาจากนี้ไปไม่เงียบเหงา
     
    เมื่อมีเธออะไรก้อดูสวยงาม
     
    และความรักจะเก็ให้เธอผู้เดียว
     
    แม้เวลาจะยังหมุนไปใจฉันไม่เคยหมุนตาม
     
    ความรักไม่เคยเปลี่ยนแปลง
     
    แสงตะวันที่ทอแสงทองส่องรักให้เราทั้งสองคน
     
    จนวันหนึ่งในวันนี้สองเราต่างรู้ดี
     
    ความรักที่เรานั้นมีให้กันนิรันดร์
     
    ใจสองใจที่มีให้กันยังยึดมั่นไม่ว่าจะนานแค่ไหน
     
    เราสัญญาด้วยหัวใจจะไม่มีอารายมาเปลี่ยนใจเธอและฉัน
     
    KOiLy  
    * ~ [ กอล์ฟ ] ~ *
     
     
     
     ใกล้สอบกลางภาคแล้วต่อไปก้อคงไม่มีเวลาเท่าไหร่แต่สัญญา
    ว่าจะแวะมาหาเพื่อนๆบ่อยนะอาจจะช้าไปบ้างคงไม่ว่ากันนะคิดถึงทุกๆคนเลย
    ดูแลตัวเองด้วยนะ...อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยอ่ะ
    เปงห่วงเพื่อนๆทุกคนอ่ะเพราะก้อยเองตอนนี้ก้อไม่ค่อยสบายเท่าไหร่
    ..ขอให้วาเลนไทน์ปีนี้มีความสุขกันทุกคนนะจ๊ะ
    อย่าลืมรักตัวเองให้มากๆด้วยละ
     
     
     
     มีคนเป็นล้านคนช่างไร้เหตุผลจริงๆ..ที่เราเจอกัน
     
     
     
     
     
     
     
     
    ฉันไม่รู้ว่าหลังจากนี้..มันจะมีอะไรเปลี่ยนแปลง
     
    ฉันไม่กล้าจะสัญญาด้วยคำใด
     
    รักเรานั้นจะไปอีกไกลหรือวันไหนจะต้องล้างลา
     
    ฉันไม่รู้ไม่เคยแน่ใจอะไร
     
    ฉันพูดได้เพียงว่าตอนนี้รักเธอเทให้ทั้งหัวใจ
     
    นี่คือสิ่งสำคัญที่เรายังอยู่ด้วยกัน
     
    สิ่งอื่นใดนั้นมันยังไม่มาถึงบอกได้เเค่นี้
     
    จะรักหมดทั้งใจที่มีให้มันตราตรึงอยู่ในใจเผื่อไปถึงวันลาจาก
     
    เรื่องที่รู้วันนี้ตอนนี้..ฉันก้อมีแต่ความอุ่นใจ
     
    รักที่เราให้กันคือสิ่งดีงาม
     
    แม้สุดท้ายจะเหลือเพียงฝัน..หรือจะเปงอย่างไรก้อตาม
     
    ฉันจะทำวันนี้ให้ดีดั่งใจ
     
     
     
     
     
     * ~ [ ก้อย  กะ  กอล์ฟ ] ~ *
     
     
     
     
     
     
    January 30

    มันก้อแค่สายใยบางๆ..

     
       
     
     
       
     
     
     
     
     
     
     
    อยากมีคนพิเศษ..อยู่ในคืนพิเศษ
     
     
     

     
     
     
    ...  Spaces ใหม่คะและ E-maiL ใหม่ด้วย
    ทำไมเพราะอะไรนะเหรอ..ใช่ว่าอยากจะเปลี่ยนเมลล์นักหรอกแต่ไม่รู้เปงเพราะอะไร Sign In ไม่ได้สักทีเลยเซง
    พอมาทำ Spaces ใหม่ไม่รู้เปงไงลง Windows medie ไม่ได้สักทีและเปงภาษาไทยด้วย
    เพื่อนๆที่ทำได้บอกก้อยด้วยนะ ช่วยสอนหน่อยนะ
    และต้องขอโทดเพื่อนๆด้วยนะที่ไม่ได้แวะไปหา..ก้อเปงเพราะ E-maiL นั้นแหละ
    คงไม่ว่ากันนะ..ยังไงก้อยก้อคิดถึงทุกคนนะ ดูแลตัวเองด้วยนะ
    สัญญาว่าต่อไปจะรีบเม้นต์กลับทันทีและจะแวะไปหาบ่อยๆ........อิอิ  (._.)
     
     
     
     
     
     
       
     
     
     
      ความเป็นเด็ก ทำให้เราใส่รองเท้าผิดข้าง " ความเหงา " ทำให้เราวางหัวใจไว้ผิดที่ 
     
     
    ฉันนั่งยิ้มลำพัง หัวเราะลำพังสุขยิ่งกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา
    ตั้งแต่ได้พบกับเธอนั้น
    เรื่องจริงกับความฝัน เกิดขึ้นด้วยกันทันตา

    ฉันอยากจะหยุดเวลานี้
    ตั้งแต่วินาทีที่ชีวิตมีเธอเข้ามา ตั้งแต่วินาทีที่ชีวิตมีเธอเข้ามา

    หยุด หยุดชีวิต หยุดกับคนนี้ แม้ว่าใครจะดีซักแค่ไหน
    หยุด หยุดความรัก ทั้งหัวใจ จะหยุดอยู่กับเธอคนเดียว
    ฉันนั้นรู้ทันที และรักทันที
    เธอคือความโชคดีที่เข้ามา ตั้งแต่ได้พบกับเธอนั้น
    ชีวิตเหมือนความฝันที่เกิดขึ้นตอนลืมตา

    เหนื่อยมากๆ เลยก้อดันลงทะเบียนผิดเพราะอาจารย์ที่ปรึกษาเลยเรียนวันหนึ่ง 3 ตัวเลย ตั้งแต่ 8 โมงครึ่ง
    กว่าจะได้กลับบ้านก้อ6โมงเย็นยังกะกลับไปเรียนประถมใหม่เลยแหะที่ต้องเรียนทั้งวัน
    อากาศก้อผีเข้า ผีออกเลยไม่ค่อยสบายเท่าไหร่
    จะเข้าเดือนกุมภาละ เดือนแห่งความรักที่คู่รักเตรียมซื้อของขวัญให้กันแต่ก้อยไม่เหงยักกะมีกะเขา
    แต่ก้อยอยากมีคนที่เรียกว่าเพื่อนแบบนี้มากกว่า
     
    เพื่อนที่ดีที่สุดคือคนที่คุณสามารถนั่งอยู่ริมระเบียงด้วยกันโดยไม่พูดอะไรกันสักคำแต่สามารถเดินจากไปด้วยความรู้สึกเหมือนได้คุยกัน
     
      ตอนนนี้รู้สึกอยากอยู่คนเดียว..อยากคิดอะไรสักพัก
    อยากหาคำถาม และคำตอบให้กับตัวเองเหมือนสับสนยังไงไม่รู้
    อยากมีเวลาให้กะพ่อ-แม่อยากตั้งใจเรียนสักที
    ที่ผ่านมาเพิ่งรู้ว่าเสียเวลาไปมาก
    ย้อนเวลาก้อไม่ได้...เลยอยากทำวันนี้ตอนนี้ให้ดี
    เปงคนดีแล้วโว้ย...เหล้าก็อเลิก บุหรี่ก้อไม่ดูดอยู่บ้านไม่ออกไปไหนตอนแรกที่ทำก้อเกือบตายพอสักพักก้อชิน
    แต่เพื่อนก้อดันเปงห่วงกลัวจะเหงามาปาร์ตี้ที่บ้านทุกวันเลย
    พร้อมตั้งคติให้อีก
    รักแรกคือแม่ขา รองลงมาคือแม่โขง รักนั้นต้องจบลงถ้าแม่โขงขึ้นราคา
     

     

      ความรู้สึกที่มีสุดท้ายมันก้อแค่วายใยบางๆ

    ตื่นเช้าขึ้นมา เธอจะยังรักฉันไหมมันก้อแค่คำถามที่ต้องการคำปลอบใจ

    คนทีรักกันเขาจะไม่ถามคำถามแบบนี้กับคู่รักแน่นอน

     

     ....ขอร้องท้องฟ้าว่าอย่าเพิ่งมีตะวัน

    ช่วยปลุกตื่นขึ้นมา เพราะฉันไม่พร้อมที่จะให้ ช่วงเวลาที่ดีลอยหายไป อยากจะซึมซับทุกฉากทุกตอน

    ที่เราได้เป็นคนรักกัน ให้มันนานๆเท่าที่ต้องการ ได้ไหมอย่าเพิ่งจบได้ไหม

    กอดเธอในฝันจูบเธอในฝัน  ให้เธอฟังเพลงจากหัวใจ

    เพลงที่ไม่เธอให้เธอได้ยิน..ได้เลยในความเป็นจริง

    กอดเธอในฝันจูบเธอในฝัน  เป็นคนรักกันแค่ฝันไป

    ถ้าเธอรักกันจนหมดหัวใจ แม้แค่ความฝันก็ยอม ไม่ขอตื่นอีกเลย...

    ไม่ใช่ไม่รู้ว่าตัวฉันนั้นเปงใคร เธอมองเพียงหางตาง ฉันนั้นแค่ขอแค่ฝันเพราะรู้ว่า ความจริงเธอคงไม่หันมา

     

    เพลงที่ไม่มีใครเคยได้ยิน..อยากบอกกับเธอว่ามันจะอยู่ในใจฉัน

     

    *~[ ก้อย กะ กอล์ฟ ]~*